British Council'den Dijital Yayıncılık (eYayıncılık) Eğitimi ve Atölye Çalışması

Geçtiğimiz hafta içinde Bureaucraft'tan Fulya Çamlar Hanım imzalı bir e-posta aldım. E-postada, British Council tarafından 24-27 Mayıs 2012 tarihlerinde Kadir Has Üniversitesi'nde düzenlenecek olan "Dijital Yayıncılık (eYayıncılık) Eğitimi ve Atölye Çalışması'na (Workshop)" davet edildim. Şahsıma doğrudan yapılan bu davet beni mutlu etse de İzmir'de olmam dolayısıyla katılamayacak olmam da aynı derecede üzmektedir.

Bu sene ilk kez Genç Yaratıcı Girişimciler Programı kapsamında düzenlenecek olan Dijital Yayıncılık Eğitimi ve Atölye Çalışması'nın amacı olarak "Türkiye'de dijital yayıncılık alanında sayıları gittikçe artan başarılı girişimcileri desteklemek ve bu konuda daha fazla çalışma yapılmasını teşvik etmek" olduğu belirtilmiş.

İngiltere'den yayıncılık alanında uzman olan David Taylor (Wales Newport Üniversitesi) ve Peter Buckley’nin (Dijital Yayıncı, DK ve Rough Guides) katılacağı ve Giriş Oturumu ve Atölye Çalışması şeklinde iki bölümden oluşacak program, tamamen ücretsiz ve halka açık.

Programın ayrıntılarını, gelen tanıtım metninden aynen aktarıyorum:


"Dijital Yayıncılığa (eYayıncılık’a) Giriş Oturumu
24 Mayıs, Perşembe 12:00-18:00
Kadir Has Üniversitesi, Cibali Salonu

Britanya’da yayıncılık alanında uzman olan David Taylor (Wales Newport Üniversitesi) ve Peter Buckley’nin (Dijital Yayıncı, DK ve Rough Guides) yapacağı konuşmaya davetlisiniz. Tarih, felsefe ve elektronik yayıncılık pazarının bugün ne durumda olduğuna dair konuşacaklar ve bu alanda yer alan popüler formatlarla, en yeni kitap okuma teknolojilerini tanıtacaklar. Oturum, aynı zamanda yayıncılığın büyüyen dijital ayağının gelecekte alacağı yön ve geleneksel yayıncılık yöntemleri (dağıtımdan satış kanallarına, bütçeden pazarlamaya ve üretime) üzerindeki etkisi hakkında genel bir bakış sunacak.

*Oturum ücretsizdir ve herkese açıktır. İngilizce - Türkçe simultane çeviri yapılacaktır.
*İlgilenen kişiler 24 Mayıs 2012 tarihine kadar buradan başvurabilir: www.britishcouncil.org.tr

Dijital Yayıncılık (eYayıncılık) Atölye Çalışması
25 Mayıs Cuma - 27 Mayıs Pazar, 10:00-18:00
Kadir Has Üniversitesi

Bu 3 günlük atölye çalışması, elektronik kitap yayıncılığının esaslarına daha ayrıntılı bir biçimde bakmayı sağlayacak. Katılımcılar, elektronik kitap ve dergi gelişimi için gerekli araçları kullanarak elektronik yayıncılığı daha iyi anlayacak ve deneyimleyecekler; elektronik kitapların etkili pazarlama ve satış yöntemleriyle tanışacaklar ve üretim sürecinde bütçe yönetimi konusunda bilgi alacaklar.


Katılımcılar, EPUB ve MOBI formatındaki elektronik kitapların (Apple Pages ve Adobe InDesign kullanarak), iBooks ve ebooks’un (Apple Pages ve Apple iBooks Author kullanarak) ve iPad Tablet elektronik dergilerinin (Adobe InDesign 5.0/5.5 kullanarak) yapımıyla ilgili bir çalışma gerçekleştirecekler. Dersi Britanya’da yayıncılık alanında uzman olan David Taylor (University of Wales Newport) yürütecek. Eğitime katılanlara program sonunda sertifika verilecek.


*Katılım ücretsizdir, başvuranların yayıncılık alanında en az 2 yıl deneyimli olmalı gerekmektedir.
*İlgilenen kişiler 24 Mayıs 2012 tarihine kadar buradan başvurabilirler : www.britishcouncil.org.tr
*Derslerin dili İngilizce olacağından adayların iyi derecede İngilizce bilmeleri gerekmektedir."

Mekanın Cennet Olsun Rauf Denktaş

"Söyleyin onlara, burası (KKTC) bağımsız bir cumhuriyettir... Hristofyas..." Rauf Denktaş (Son Sözü)

"Camiye gidin dua edin... Dua edin, daha fazla çekmeyeyim..." Rauf Denktaş, Vefatından 1 gün önce

Bugün kara bir haber aldık: Türk Dünyası'nın en önemli isimlerinden KKTC 1. Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş,  8 Ocak 2012 gecesi ishale bağlı su kaybı teşhisi ile kaldırıldığı ve tedavi gördüğü Yakın Doğu Üniversitesi Hastanesi'nde bugün (13 Ocak 2012'de) vefat etti... Vefatı ile, Oğlu Serdar Denktaş'ın deyimiyle "Kıbrıs Türkünü, Anadolu insanını öksüz bıraktı."

27 Ocak 1924'te doğmuştu ve 27 Kasım 1948'de Kıbrıs Türklerinin düzenlediği ilk mitingte Dr. Fazıl Küçük ile beraber hatiplik yaptı. Bu, onun Kıbrıs ve Kıbrıs Türklüğü mücadelesinin başlangıcı oldu, son nefesine kadar da bu mücadelesini sürdürdü. Yani 88 yıllık hayatının 63 yılını, diğer bir deyişle hayatının neredeyse tamamını Kıbrıs davasına, Kıbrıs Türklüğüne adamıştı. Kıbrıs'ın yeni bir Girit olmaması için uğraşıyordu. Sadece siyaset arenasında değil, aynı zamanda yazdığı kitaplar, verdiği söyleşiler, yazdığı yazılar / makaleler / köşe yazıları ve katıldığı konferanslar ile de bu davasını sürdürüyor, her yerde Kıbrıs'ı, Kıbrıs Türklüğünü ve Kıbrıs'ın önemini anlatıyordu.

Verdiği mücadele ile Kıbrıs'ın kuzey kısmında, hayatı pahasına, bir cumhuriyet kurmuştu. Türkiye dışında hiçbir devlet tanımasa da hem bağımsızlıklarını ve cumhuriyeti korumak, hem devletini tanıtmak ve hem de sorunların sona ermesi için her daim çaba gösterdi. Verdiği mücadele ve kurduğu cumhuriyet ile bir nevi Kıbrıs Türkünün Atatürk'ü idi ya da Türk Dünyası'nın Filistin'inin Arafat'ıydı. (Her ne kadar Türk Dünyası'nın Filistin'i olsa da Arapların Filistin'i kadar değer göremedi "malum" zihniyet tarafından...)

Rauf Denktaş asla ihanet içinde, vatanını satma peşinde ya da şahsî çıkarlar peşinde koşmadı. Aksine, her daim vatanını sevdi, vatanına ve Türk Dünyası'na hizmet etti. Hep bir mücadele içinde oldu. Bunu, yeri geldi bir gerilla, bir mücahit olarak, yeri geldi bir siyaset adamı olarak, yeri geldi bir yazar, bir gazeteci olarak gerçekleştirdi. O, "kimileri" gibi ABD'nin emrine girmedi, "ABD dünyanın jandarmasıdır." diye güce tapınmadı.

Rauf Denktaş'tan ve mücadelesinden rahatsız olanlar yok muydu? Vardı tabiî. Türkiye'de Atatürk'e karşı yapılan kara propaganda Rauf Denktaş'a da yapıldı. "Malum şahıs(lar)" tarafından, sağlığında "Git Kıbrıs'ta siyaset yap, ağzı olan konuşuyor be" denildi ve bu şekilde azarlandı. "Bırak", "çekil", "çözümsüzlük çözüm değildir", "statükocu" denilerek safdışı bırakılmak istendi ve hatta, özellikle Annan Planı döneminde, "dinozor" denilerek hareket edildi. Türkiye'deki "malum şahıs", KKTC'de Rauf Denktaş'ın karşısına çıkarılan şahsa "1 numarayla fazla dalaşma, o bitmiştir." demiştir*... Ortam öyle olmuştur ki Rauf Denktaş, Ergenekon'dan suçlanmayı beklediğini ifade etmiştir...

Rauf Denktaş, 2004'teki Annan Planı'na "hayır" denilmesini istemişti ama karşısındaki Türkiye destekli siyasi oluşum "yes be annem" diyordu. Planın oylamasında KKTC "evet" derken Rumlar "hayır" diyordu. Ancak bu "evet"ten KKTC hiçbir şey alamadığı, bir kazanım elde edemediği, verilen sözler ve vaatler tutulmadığı gibi Rumlar ödüllendiriliyor, tüm Kıbrıs Adasını temsilen AB'ye üye yapılıyordu. Bugün gelinen noktada ise, Habertürk TV'ye bağlanan gazeteci Fikret Bila'nın belirttiği gibi, "Tarih, Rauf Denktaş'ı haklı çıkartıyor. Denktaş'ın o dönemde savunduğu nokta, o gün karşı çıkılmasına rağmen bugün "acaba" denilerek tartışılıyor. Dün ona karşı çıkanlar, bugün onun savunduğu noktaya geliyorlar."

Dün Rauf Denktaş'a küfredenler, hakaret edenler, onu silmek isteyenler, onun için taziye mesajları yayınlayıp, onu övüyorlar. Bunu hangi yüzle yapıyorlar çok merak ediyorum. Daha da ötesi, hangi yüzle cenazesine katılıp, "hakkımızı helal ediyoruz" diyecekler?

Rauf Denktaş... Türk Dünyası'nın Atatürk'ten sonraki en büyük siyasi kişiliği... Kahraman... KKTC bugün bağımsız bir cumhuriyet ve "yavru vatan"sa senin sayendedir... Keşke senin gibi birisi Türkiye'de de olsaydı... Sana minnettarız... Allah'ın rahmeti üzerine olsun, mekanın cennet olsun... Başta KKTC olmak üzere Türk Dünyası'nın başı sağ olsun...

Not: Rauf Denktaş'ın yazdığı veya Rauf Denktaş ile ilgili bir sürü kitap var piyasada. Size bu konuda, Rauf Denktaş ile yapılan söyleşiden hazırlanmış olan ve ilk çıktığında (2004) alıp okuduğum bir kitap önermek istiyorum: İhanet Yorgunu Denktaş (Ufuk Büyükçelebi, Bir Harf Yayıncılık).


*Özellikle 6:30'dan sonrasına dikkatle dinleyiniz...

2011 Yılının Enleri

2 gün önce, Pazarlama Türkiye'den (eski adıyla Marketing Türkiye) bir e-posta geldi, bir araştırmanın sonucunu bildiriyorlar... Verilen haberde Andy-Ar Sosyal Araştırma Merkezi'nin yaptığı "2011'in En'leri" çalışmasının sonucunu paylaşıyorlar. Kurumun yaptığı araştırma çok geniş kapsamlı, ancak site bu haberi verirken kendi ilgi alanına yani markalara yoğunlaşmış.

Belirttiğim gibi Andy-Ar'ın çalışması çok geniş kapsamlı; siyasetten spora, sinemadan dizilere, markalardan olaylara, toplam 45 başlıkta "2011'in En'leri"ni belirlemiş. Bu çalışmayı yapmak için de 20-27 Aralık 2011 tarihlerinde 21 ilde 205 noktada 4365 denekle yüz yüze görüşme gerçekleştirmiş...

Araştırmanın hepsini değil ama önemli olanlarını, sadece ilk 3'ünü vererek paylaşacağım... Araştırmanın tamamını Andy-Ar'dan inceleyebilirsiniz... (Görseller, Pazarlama Türkiye'den alınmıştır...)

Olaylar: Depremler, 12 Haziran MV Seçimleri, Ergenekon & Balyoz Davaları / Tutuklamaları

Skandallar: Futbolda Şike, YGS Şifre, MHP Kasetleri

Kazananlar: AKP, RTE, Acun Ilıcalı

Kaybedenler: Van Depremzedeleri, Kemal Kılıçdaroğlu, CHP

En Beğenilen Siyasetçiler: RTE, Mustafa Sarıgül, Kemal Kılıçdaroğlu

En Çok İzlenen TV Kanalı / Haber Kanalı: Kanal D, Show TV, ATV / HaberTürk, CNN Türk, 24

En Çok Okunan Gazete: Hürriyet, Zaman, Sabah

En Çok Okunan Köşe Yazarı: Yılmaz Özdil, Ahmet Hakan, Nazlı Ilıcak

En Çok Takip Edilen Gazete Portalı: Milliyet.com.tr, Hurriyet.com.tr, Haberturk.com.tr

En Çok Takip Edilen Haber Portalı: Haber7.com, Ntvmsnbc.com, Ensonhaber.com

En Çok İzlenen Dizi Film: Muhteşem Yüzyıl, Öyle Bir Geçer Zaman Ki, Behsat Ç.

En Çok Beğenilen Yerli Film: Eyvah Eyvah 2, Aşk Tesadüfleri Sever, İncir Reçeli

En İyi Oyuncu: Ayça Bingöl, Meryem Uzerli, Beren Saat / Erkan Petekkaya, Halit Ergenç, Kıvanç Tatlıtuğ

En Çok Dinlenen Radyo: Kral FM, TRT Radyo, Power Türk

En İyi Şarkıcı: Ajda Pekkan, Gülben Ergen, Sıla / Tarkan, Ferhat Göçer, Kenan Doğulu

En İyi Reklam Filmi: Avea (Fasulye), Vodafone (Uçan Adam), Garanti (Hayvanlar)

En Çok Tercih Edilen Akaryakıt Markası: Opet, Shell, BP

En Çok Tercih Edilen Sigorta Markası: Anadolu Sigorta, Başak Groupama, Axa Oyak

En Çok Tercih Edilen Banka / Kredi Kartları: Garanti, İş Bankası, Akbank / Bonus, World, Maximum

En Çok Tercih Edilen Sıcak İçecek Markası: Çaykur, Lipton, Nescafe 

En Çok Tercih Edilen Soğuk İçecek Markası: Coca-Cola, Pepsi, Schweppes

En Beğenilen İletişim Operatörü: Türk Telekom, Avea, Vodafone

En Çok Tercih Edilen Havayolu / Karayolu Şirketleri: THY, Anadolu Jet, Pegasus / Kamil Koç, Metro, Nilüfer

En Çok Tercih Edilen Kozmetik Markası: Avon, L'oreal, Maybelline

En Beğenilen Otomobil Markası: Audi, Mercedes, BMW

En Beğenilen Beyaz Eşya Markası: Bosch, Vestel, Arçelik

En Beğenilen Teknoloji Markası: Apple, Sony, LG

En Beğenilen Gıda Markası: Ülker, Eti, Aytaç

En Beğenilen Giyim Markası: Sarar, Damat-Tween, LCW / Mango, Zara, İnci

"İnternetime Dokunma" Yürüyüşü Seçimi Etkiler mi?

Eğer Türkiye gibi bir ülkede yaşıyorsanız olaylar çok hızlı gelişir. Sabah olmuş bir olay akşama eski bir olay gibi gelebilir, bir gün öncesinde olmuş bir olay bir gün sonrasında sanki üzerinden 1 yıl geçmiş gibi tarihi bir hâl alabilir. Bu yüzden, bu yazının yayınlanması da gecikmiş olarak algılanabilir çünkü olay ve bu yazı arasında 12 gün gibi Türkiye şartlarında çok uzun sayılabilecek bir zaman dilimi var. Bu yüzden belirtmem gerekiyor ki, bu yazıyı aslında daha önce yazacaktım ancak yoğunluğumdan ötürü gecikti, ancak vakit bulabildim.

Hepimizin malumu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nca hazırlanan "internet filtresi" sistemi 22 Ağustos'ta yürürlüğe giriyor. Yetkililerin, hazırladıkları üç çeşit "çocuk, aile, yurtiçi" filtreleri ile birlikte "normal" internetin olacağını söylemesi, yani isteyen filtreyi kullanır isteyen şu anki hâliyle devam eder demesi, hiç kuşkusuz kimseyi tatmin etmedi. Tabiî bunda artık iktidara olan güvensizliğin yer alması, iktidarın bugün ak dediğine yarın kara demesi, ÖSYM konusunda önce tatmin olunması ama arkasından rezalet üstüne rezalet olması ve iktidarın dışında bundan "tatmin olan" kimsenin olmaması gibi sebepler etkin.

Her ne kadar basın görmezden gelse de, başını kuma gömse de internet sansürüne karşı 15 Mayıs'ta bir yürüyüş, bir protesto düzenlendi. Bin kişinin bile "öylesine" bir araya gelmesi bile büyük bir haber sayılabilecekken onbinlerce kişinin katıldığı ve 30'dan fazla şehirde düzenlenen bu yürüyüşler anlaşılan bir haber değeri taşımadı. Zaten Zaytung da bu durumu "'İnternetime dokunma' Yürüyüşüne Katıldığını Sanan 20 Bin Kişi, Böyle Bir Yürüyüşün Aslında Hiç Gerçekleşmediği Gerçeğiyle Yüzleşmeye Çalışıyor" şeklinde verdiği bir "haber" ile hicvediyor... Okan Bayülgen başta olmak üzere birçok ünlü ismin de bu yürüyüşe katılması ve destek vermesi de durumu kurtarmıyor anlaşılan... Ancak, yerli basının göremediği bu olayı yabancı basın görmüş...

İlk paragrafta da belirttiğim gibi Türkiye gibi olayların çok hızlı yaşandığı bir ülkede, daha iki hafta önce olmuş bir olay bugün tarihi bir olaymış gibi geliyor. Olaylar çabuk unutuluyor. Tabiî Türkiye'nin genel şartlarının yanında seçim döneminde olmamız da bunu etkiliyor... Evet, seçim döneminde olmamız bu yürüyüşün durumunu ve önemini unutturdu. İlginçtir, bu yürüyüşün siyasî bir anlamı da var...

Yürüyüşün olduğu gün, NTV'de "Gece-Gündüz" programını sunan Yekta Kopan, twitter'da  "15 Mayis, 12 Haziran'a yansir. İnternet Bahari, sosyal medyada yankilaniyor." mesajını attı... Peki gerçekten öyle mi? Ben hiç öyle düşünmüyorum... Bu yürüyüşün siyaseti ve seçimleri etkileyeceği aşikâr ama ben bu etkinin öyle çok büyük bir etki olacağını düşünmüyorum... Beni bu düşünceye iten iki sebep var: Birincisi zaten o yürüyüşe katılan ve destekleyen insanların belli bir bilinç ve eğitim seviyesine sahip olması, duyarlı olmaları ve zaten seçimde üç aşağı-beş yukarı kime oy ver(me)diklerinin belli olması, siyasi eğilimlerinin belli olması... İkincisi ise geçmişte yapılan bayak mitingleri, cumhuriyet mitingleri gibi mitinglerin ortaya koyduğu sonuçlar, siyasi hezimetler. Geçmişte daha büyük çaplı yapılan bu eylemlerin bile siyasi anlamda bir sonucu olmadığı gerçeği ortada dururken, o mitinglere nispeten daha küçük çaplı olan bu yürüyüşün siyasi bir sonucunun olacağını sanmıyorum.

Siyasi bir sonucunun veya etkisinin olacağını sanmıyorum diyerek etkisinin "0" olacağını kastetmiyorum elbette. Az da olsa getirisi olacaktır. Bunu gören CHP, henüz yürüyüş günü gelmeden "Siz Kapatın Biz Açıyoruz" diyerek rengini ve tarafını belli etti... Son dönemde, reklamcılık konusunda çok başarılı işler ortaya koyan CHP, "Unutma! 12 Haziran 22 Ağustos'tan Önce" diyerek ve sonrasında yaptığı "yasak" temalı reklam filmiyle de internet sansürü konusunda tarafını belli ederek özellikle protestocu gençlerin, muhalif gençlerin ve iktidardan, siyasetten umudunu kesmiş gençlerin oyuna talip olmaya çalışıyor...

Dediğim gibi, bu yürüyüşün öyle büyük bir yansıması olmayacak seçimlere. Şu anda, bu yürüyüşü unutmuş olmamız bile bunun bir ispatı değil mi? Seçimleri etkileyebilecek bir olayın seçimler yüzünden gündemden düşmesi de hayli ilginç ve bu tür olaylar sanırım sadece Türkiye'de olur... Neyse, bakalım seçimler ile yürüyüş arasında ne derece doğru orantı, ne derece etki-tepki göreceğiz...

Son olarak 15 Mayıs'ta düzenlenen bu "İnternetime Dokunma" adındaki internet sansürüne karşı yapılan yürüyüşten İstanbul ve İzmir'den seçme fotoğraflar...

Magnum'dan Harika Bir Advergaming Uygulaması: Magnum Pleasure Hunt

Dün nette dolaşırken, uzun süredir girmediğim molaverrahatla bloguna girdim. Onun aracılığıyla Magnum'un yeni interaktif projesi, advergaming uygulaması olan Magnum Pleasure Hunt'tan haberdar oldum...

Advergaming, adından da anlaşılacağı üzere advertising (reklam) ve gaming (oyun, oynamak) kelimelerinin birleşimi. Şirketlerin, ürünlerini, kampanyalarını, vs.yi tanıtırken, reklamlarını yaparken oyunlardan faydalanması...

Aslında bugüne kadar birçok şirket bu tür interaktif girişimlerde bulundu ama açıkçası hiçbirisi Magnum kadar başarılı ol(a)madı. Diğer bir deyişle Magnum'unki onlarınkinden farklı...

Magnum'un bu interaktif uygulamasında, güzel bir kadın vasıtasıyla mümkün olduğunca çok çikolata parçasığı toplamaya çalışıyoruz. Bu oyun vesilesiyle Magnum ürünü olan çikolata parçacıklı dondurmasını tanıtıyor. Bu arada bigumigu'nun belirttiğine göre buradaki ablamız balerinmiş... 

Oyunda Samsung Mobile'dan Youtube'a, Dove'dan Spotify'a, Zulu Safari'ye kadar birçok sitenin içinde dolaşıyoruz. Paraşüt de kullanıyoruz, Saab araba da... Tabii bunlar molaverrahatla'nın belirttiğine göre ödüller ve onların siteleri... Her şey, her ayrıntı iyi düşünülmüş. Görülen her bir şeklin, yazının, paragrafın, vs.nin birer işlevi var oyunda... Ama ben oyunda en çok ablamızın el işaretiyle "haydi" yapmasını ve düşer gibi olduğu durumlarda "augh" sesini çıkarmasını sevdim... Bu arada kullanılan müzikler de çok hoş olmuş, sesler de başarılı...

Kısacası güzel bir uygulama olmuş. Güzelden de öte çok başarılı... Kısa bir google gezintisi ile bu uygulamanın sadece Türkiye'de değil, dünya çapında da büyük bir beğeniyle karşılandığını gördüm. Tabii bunlar kuşkusuz Magnum'a yol-su-elektrik, pardon, müşteri-satış-kâr olarak dönecektir...

Bu uygulama için Magnum'u ve çalıştığı Lowe Brindfors Ajansı'nı tebrik ediyorum...

Oyunu buradan oynayabilirsiniz. Ama dikkat edin, bir süre sonra bağımlılık yaratabiliyor! Benden söylemesi!!!

Bree Olson Murat'ın Evlilik Teklifini Kabul Etsin!!!

Türk internet âlemi 3 gündür, dünya gündemini sarsan bir Türk'ü konuşuyor. İsmi Murat Yazgı. Konu, bu şahsın Rachel Marie Oberlin ablamıza ya da bilinen adıyla Bree Olson namlı pornocu ablamıza (abla dediğime bakmayın, kendisi 1986 doğumlu ve benden bir yaş küçük) evlilik teklifi. Bir zaytung haberi gibi dursa da değil, gerçek!.. Haberi halen daha okumayanlar buradan buyursun... Ben haber sitesinde, daha haberin başlığını okuduğumda "kesin Türk'tür" dedim. Haberi okuyunca da hiç şaşırmadım...

Her şey aslında Bree'nin 20 Nisan'da twitter'a yazığı mesaj ve koyduğu resimle başlıyor. Şöyle demiş Bree ablamız: "Umarım herkes posta kutuma gelen sayısız hayran mektubunu cevaplamak için ne zorluklar çektiğimin farkındadır." Ardından da Murat'ın yazdığı mektubu yayınlamış.

Mektubu okudum. Mektup evlilik teklifinden veya aşk ilanından çok İslam'a davet havası içeriyor. Bu mektubu yazarken, gönderirken nasıl bir ruh hâlindeydi Murat, gerçekten merak ediyorum. Egonomik'te belirtildiği gibi "o mektubu yazarken, üşenmeden PTT’ye kadar yürürken, elinde numara ile sırada beklerken ve hatta gişelerde “Evet, Nivyorka gidecek” derken ne tür bir haleti ruhiye içerisinde olduğunu yemin ederim aklım almıyor. Vesikalık resmini bile göndermiş ya!" 

Ben de asıl şunu merak ediyorum: Murat Yazgı, Bree Olson'un ev adresini nasıl ve nereden buldu? Bree Olson bu mektubu aldığında okuyabildi mi ya da kime okuttu? Okuduysa-okuttuysa anlayabildi mi?

Bir diğer merak ettiğim husus da Murat bu mektubu yazarken Bree'nin "gerçekten" kabul edeceğini mi düşündü? Yani Bree mektubu okuyacak, etkilenecek ve teklifi kabul edecek, öyle mi? Okuduğu mektuptan etkilenecek, "Murat gel al beni bu hayattan erkeğim. Evinin kadını çocuklarının anası olmak istiyorum." mu diyecek ya da en azından "Çok etkilendim. Benim Murat'a mutlaka vermem lazım." mı ya da "Murat'a veresim geldi" mi diyecek? Peki, diyelim ki Bree kabul etti, ne diyeceksin Murat ailene, nasıl kabul ettireceksin? "Kız ne iş yapıyor" diye sorduklarında "pornocu" mu diyeceksin? Kız kabul etti, geldi diyelim, ailene ne diyeceksin? Uçaksavarlarla kovalarlar sizi yeminle. Arkadaşların "Murat, zamanında yengeye bakarak çok asıldık, pardon." dediklerinde, "Murat gece dayanamadım yengenin eski videolarından birini izledim." dediklerinde ne diyecek, ne hissedeceksin?... Yani Murat, sen bu mektubu yazarken ne içtin, ne hissettin cidden merak ediyorum... Ha, medeni cesaretini tebrik ediyorum, o ayrı. Eminim, olayların bu noktaya gelebileceğini düşünmedin, ihtimal vermedin. Ama, bunu netten yapsaydın (evini bulduğuna göre epostasını, facebook'unu filan da bulurdun) belki bu kadar olmazdı ya da ne bileyim "Sizi beğeniyorum, hayranınızım, İstanbul'a gelin, geldiğinizde - ya da genel olarak - sizinle tanışmak isterim." filan deseydin. Evlilik teklifi ne Murat?

Bu haberle birlikte şu çıkıyor ortaya: Öyle sevdiğiniz her ünlüye mektup göndermeyin, hele hele evlilik teklif etmeyin, maazallah böyle rezil olursunuz dünya âleme... (Yalnız burada Bree Olson'a, kendisine gelen özel bir mektubu afişe ettiği için teessüf ediyorum!!!)

Son olarak, Murat Yazgı'yı merak edenler için, burada belirtildiğine göre blogu varmış. Tabiî bu blog gerçekten onun mu, oradaki resim gerçekten ona mı ait bilmiyorum... Ve burada belirtildiği gibi, Murat Yazgı ismi google'da arama rekoru kıracak. Zira Türkiye'nin en popüler isimlerinden biri şu anda kendisi. Bree Olson videolarında da - bu bahaneyle - izlenme oranında artış görülecektir.

Bree Olson'un mektubu yayınladığı sayfadaki yorumlarda belirtildiği gibi ben de diyorum ki: Sakın hayır deme! Kabul et! Daha iyi bir koca bulamazsın!!!

Not: Konuyla ve konunun kahramanlarıyla ilgili ekşisözlükte yer alan yorumlara bakmadan olmaz!!! Burada belirtildiği gibi sonunda şöyle bir şey çıkar mı acaba: "Evlenme vaadiyle kandırılan porno yıldızı"

Türkiye'de İnternet-Bilgisayar Kullanım Oranları

Bilgi çağıydı, internetti, bilmem neydi derken her evde internet, hatta daha da ötesi neredeyse her evde bilgisayar olduğunu düşündük. Ama gerçekler o yönde değil. TÜİK'in 18 Ağustos 2010 tarihinde yayınladığı verilere göre son yıllarda hem internet hem de PC kullanımı artmış ancak bu henüz nüfusun yarısına bile eşdeğer değil. Şu bir gerçek, evet müthiş bir artış var bu yönde, öyle ki 2007'den 2010'a internet erişimi olan hane sayısı 2 katın üstüne çıkmış, hatta son yılda (2009-2010) 1/3 oranında artmış...

 

Tabiî raporda belirtilmemiş ama şahsî kanaatim bu kullanımın batıda daha yoğun olduğu yönünde, zira biz batıda oturanları, hele hele İzmir gibi büyükşehirlerde oturanları "artık her evde bilgisayar var, internet var" şeklinde konuşturtan, düşündürten, hatta aksi bir durumla karşılaşıldığında "nasıl olur ya" şeklinde şaşırmayla ağzını bir karış açık bırakan durumun kaynağı da oturduğumuz yer ve bölge...

Neyse, TÜİK verilerine göre "İnternete erişim imkânı olmayan hanelerin %26,3’ü İnternet kullanımına gerek duymadıklarını belirtmişlerdir. ADSL %73,3 ile hanelerde kullanılan en yaygın İnternet bağlantı türüdür." Erkeklerin % 53,4'ü ve kadınların % 33,2'si bilgisayar kullanırken, internet kullanımında bu oran % 51,8'e % 31,7 şeklinde...

Merak edenler, ilgi duyanlar, araştırma yapanlar ilgili rapora TÜİK'in sitesinden ulaşabilir...

Günde Ortalama 4 Milyon Ekmek Çöpe Atılıyor!!!

İnternette gezinirken bir haber dikkatimi çekti. Konu ekmeklerin çöpe atılması... Ülkemizde o kadar aç insan varken bu ekmekler neden çöpe atılıyor? Artı günde 4 milyon ekmek demek yılda yaklaşık 1,5 milyar ekmeğin çöpe atılması demek. Varın, yılda kaç yüz milyon liranın çöpe atıldığını siz hesap edin!!! Hem ekmek kutsal diyeceksin hem de ekmeği çöpe atacaksın!!! Hem israf haram, günah diyeceksin, hem de ekmeği yani parayı çöpe atacaksın!!! Bir de bunun üstüne açım diyeceksin, yoksulum diyeceksin!!!

Özel Haber'de yayınlanan ilgili haberi aynen alıyorum:

"Balıkesir Fırıncılar Odası Başkanı Niyazi Tunç, Türkiye’de günde ortalama 4 milyon ekmeğin çöpe atıldığını söyledi.

Tunç, bu rakamın, nüfusu 4 milyondan az olan Litvanya, Arnavutluk, Ermenistan ve bu ölçekteki 70`e yakın ülkenin ekmek ihtiyacına eşit olduğunu vurguladı.

Ekmeğin tarladan sofralara gelene kadar zor bir süreçten geçtiğini ifade eden Oda Başkanı Tunç, son yıllarda dünyayı tehdit eden açlık tehlikesinin önüne, ekmek israfına mani olarak geçilebileceğini savundu. Balıkesir'de günde ortalama 10 bin ekmeğin israf edildiğini, bunun da yaklaşık 5 bin liraya tekabül ettiğini belirten Niyazi Tunç, vatandaşların yiyecekleri kadar ekmek almasnı istedi.

Türkiye'de ekmek israfı konusunda henüz yeterli istatistik olmadığının altını çizen Balıkesir Fırıncılar Odası Başkanı, 'Ülkemizde günlük ekmek tüketiminin 80 milyon tane olduğunu ve yüzde 5'inin israf edildiğini düşünürsek, her gün 4 milyon ekmeği çöpe atmaktayız. Bu tablo, israfı önleme mücadelesinin ne kadar önemli olduğunu ortaya koymaktadır. Ekmek israfı, millî servet kaybıdır.' dedi."

Sasha Grey Türkiye'de

Sasha Grey'i tanımayan yoktur sanırım. Kendisi yazar, aktivist, entellektüel, model, kapak yıldızı, oyuncu, müzisyen, DJ... On parmakta on marifet cinsinden. Ama en önemli özelliği, kitlelerin kendisini tanımasını sağlayan ve insanların en çok ilgilendiği özelliği ise porno yıldızı olması...

Bu ablamız (abla dediğime bakmayın, kendisi benden aşağı-yukarı 2,5 yaş küçük), bu gece (5 Mart 2011) ilk kez Türkiye'ye geliyor: İstanbul Roxy Bar'da DJlik yapacak kendisi... 

Bu gece Roxy Bar'da bir patlama olacağı kesin. Sasha Grey'i ve daha da ötesinde bir pornocuyu "dünya gözüyle göreyim" diyen insanlar dolduracaktır orayı. Sanki Sasha ablamız (bak gene abla dedim) gelen herkese "verecekmiş" gibi yurdum abazanlarıyla dolu olacaktır. Bu yüzden, Biletix şöyle bir uyarı koymuş: "Organizasyon şirketi uygun görmediği kişileri bilet ücretini iade ederek etkinlik mekanına almama hakkına sahiptir." (Bilmiyorum bu durum başka etkinlikler için de geçerli mi yoksa sadece buna mı özel.)

Ancak benim esas merak ettiğim husus, ekşisözlükte konuyla ilgili yapılan bir yorumda saklı: "Hangi ensesi ve cüzdanı kalın abi götürecek acaba hatunu diye düşündüğüm etkinlik. Roxy performansı tamamen paravan olsa gerek. Başka performanslar söz konusu olacaktır..." Evet, benim de merak ettiğim husus bu. Acaba bu geceden, hangi büyük Türk büyüğü "kârlı" çıktı ya da çıkacak???

Yeni Nesil Reklam Şekli: Son Röportaj Geyiği

Malumunuz, eski başbakanlardan olan Milli Görüş lideri ve Saadet Partisi Genel Başkanı Necmettin Erbakan bu sabah (27 Şubat 2011) vefat etti. Allah rahmet eylesin... Ama konumuz o değil, konumuz medyanın yeni nesil reklam aracı hâline gelen son röportaj geyiği...

Bir siyasetçi mi öldü? Daya son röportajı... Bir şarkıcı mı öldü ya da oyuncu, manken, işadamı, vs.? Daya son röportajı... Kısaca ünlü biri mi öldü? Daya son röportajı... "Efendim onunla yaptığımız son röportajda..." şeklindeki ifadeyi koydun mu hem ölümün üzerindeki hüzün ve acıdan hem de ölüden nemalanırsın. Hem yayınını/sayfanı doldurursun hem de beleşten reklamını yaparsın... Hele ki bu yapılan son röportaj "gerçekten" ölen kişinin basına verdiği son röportaj ise "dadından yinmez"!!! Ha diyeceksiniz ki, "Bu son röportajın haber değeri yok mu? Bahsedilemez mi?" Tabiî ki haber değeri var, bahsedilir. Bunda bir sorun yok. Sorun bunun reklam amacıyla, ölüden-ölümden rant amacıyla yayınlanması...

Bu son röportaj geyiğini en son öğle vakti Habertürk TV yaptı. "Erbakan'ın son röportajı..." deyince kanalı değiştirdim hızla. Olmuyor artık, kabak tadı verdi. Bırakın artık ölüden ve ölümden rant elde etmeyi... (İsteyen, rahmetlinin "son röportajı"nı buradan okuyabilir/izleyebilir.)

Geçen ay ölen Defne Joy Foster için de benzer durum olmuş, Habertürk Gazetesi'nde (ya da Akşam Gazetesi'nde, tam hatırlamıyorum) bu "son röportaj" geyiğini okumuştum. Google'dan merak ettim baktım ve henüz ilk arama sayfasında bulduğum kadarıyla Defne Joy Foster "son röportajını" Mag Dergisi'ne ve Habertürk'e vermiş...

Anlaşılan o ki, bu "görgüsüzlük" örneği daha uzun süre devam edeceğe benziyor...

Not: Bunun bir de "ilk röportaj" versiyonu varmış. Erbakan başbakan olduğunda ilk röportajını Kanal 7'ye vermiş. Röportajı yapan da, bir dönem Kanal 7'nin ana haber sunucusu olan, şimdinin Hürriyet Gazetesi yazarı Ahmet Hakan Coşkun. Kanal 7'nin yan kanalı Ülke TV baktı "son röportaj" yok, o da bu ilk röportajı yayınlamış.

Başbakan'dan Blog Yazarına Hakaret Davası!!!

Geçenlerde Kaynağım İnsan sitesinde gezinirken bir yazı dikkatimi çekti: Başbakan'ın Beyn.org'a Hakaret Davası... Kamuoyunda Odatv'nin patronu Soner Yalçın'ın gözaltına alınması çok konuşuldu, çok tartışıldı. Basın özgürlüğüydü, düşünce özgürlüğüydü derken o hengamede gözden kaçan ama önemli bir olay bu bence. Sanırım "ileri demokrasi" bu olsa gerek!!!

Bir başbakan dava açabilir mi? Pekala herkes gibi başbakan da dava açabilir. Ama bizim başbakanımız, her ne kadar benzer tutumda olan rakiplerini, muhaliflerini eleştirse de, en ufak bir durumda soluğu mahkemede almasıyla, davalar açmasıyla Türk Hukuk Tarihi'nde özel bir yere sahip...

Peki, beyn.org ile arasındaki bu "özel durumun" sebebi ne? Kaynağım İnsan'dan:

"Dün kötü bir haber aldım. Üzüldüm, şaşırdım, kızdım.Türkiye blogosferinin en eskilerinden, ara ara benim de yorum yazdığım Beyn.org’un sahibi Barış Ünver’e Başbakan Recep Tayyip Erdoğan hakaret davası açmış. Barış Ünver’in yazısı şu an yayında olmadığı için okuyamadım. Ancak farklı kaynaklarda yazının içeriğindeki başbakanı "hakaret" gerekçesi ile rahatsız eden söylem şöyle belirtilmişti:

” … Başbakan Tayyip Erdoğan’ın meydanlarda söylediği “CHP, MHP, terör örgütü ruh üçüzü oldu” sözlerine atıfta bulunan Ünver, Abdullah Öcalan’ın devlet ile olan temasının da değerlendirildiği yazıda Erdoğan ile aynı kelimeler kullanılarak, “Erdoğan da Öcalan ile ruh ikizi oldu” dedi.

Bu yazı üzerine Erdoğan, üniversite öğrencisi hakkında suç duyurusunda bulundu. Erdoğan suç duyurusunda, “kişilik haklarına saldırı kastıyla fevkalade ağır, katlanılması ve tahammülü gayri kabil hakaretlerde bulunulduğunu” iddia etti. Suç duyurusu üzerine Ankara Cumhuriyet Savcısı Osman Atalay, Ünver hakkında 2 yıl hapis istemiyle Sulh Ceza Mahkemesi’ne dava açtı. Ünver, soruşturmada alınan ifadesinde, yazının amacının sadece eleştiride bulunmak olduğunu, hakaret amacı taşıyan kelimeleri kullanmadığını vurguladı. Ünver, ceza alırsa, atama veya seçilmeye tabi tüm memur hizmetlerinden de yararlanamayacak.”

Radikal'den ve Cumhuriyet'ten detayları okursunuz... Kaynağım İnsan'dan devam ediyoruz:

"Barış Ünver’in yazısını okuyamasam da, başbakanın“CHP, MHP, BDP ruh üçüzü oldu” sözlerinin geçtiği Adana mitingini buldum. Başbakan şöyle demiş:

“Biz bir haksızlığın karşısında direniyoruz. Burada şu parti bu parti meselesi yok. Bu anayasa darbe anayasası mı milletin anayasası mı? Milletin anayasası. Bu değişiklik bir millet projesidir. Bu güne kadar bir araya gelemeyenler. CHP, MHP, BDP, YARSAV, bir kısım medya ve bakıyorsunuz terör örgütü bir araya geliyor. Ama biz bunların karşısında dimdik duruyoruz. Biz bu ülkede darbe anayasası ile bu güne kadar gelen süreci durduracak millet projesine evet diyoruz. Sevdamız millet, kararımız evet olacak. Oyumuz evet olacak.” diye konuştu.”

Isparta mitinginde ise benzer sözlerini söyle bitirmiş:

“Bu oyunu bozacak mıyız? O fitne odaklarının heveslerini kursaklarında bırakacak mıyız? 12 Eylül’de yeniden büyük Türkiye’ye evet mi? İleri demokrasiye evet mi? Daha fazla özgürlüğe evet mi?”

Devlet Abdüllah Öcalan’la dolaylı olarak görüşüyor mu? Görüşüyor. Televizyonlarda İmralı’dan gelen haberleri dinliyoruz, izliyoruz, tartışma programlarında gelişmeleri takip ediyoruz. Yani bir devlet dolaylı olarak  Abdullah Öcalan ile hem diyaloğa girer, hem de neden onun isminin geçtiği yeri hakaret kabul eder, ben anlamadım. Madem hakaret niteliği taşıyor Abdullah Öcalan, o zaman neden görüşüyorsunuz?. Ne büyük çelişki.

Barış Ünver’i eleştirisi nedeniyle dava etmek başbakanın mitingde bahsini ettiği “ileri demokrasi”ye bir örnek mi? … eğer öyleyse vah bizim halimize."

İleri demokrasi demek ki "başbakan istediğini istediği gibi eleştirir, istediğine istediğini söyler ama o eleştirilmez"! Belirtildiği gibi "ileri demokrasi" buysa "yok abi kalsın, biz almayalım"! Vah bize, yazık bize... Eğer Barış Ünver ceza alırsa cezası "ömür boyu" sürecek ve kamu görevinde bulunma, memuriyetten faydalanma, seçme-seçilme hakkı gibi temel haklarından ömür boyu yararlanamayacak...

Konuyla ilgili olarak Barış Ünver de blogundan ilgili yazısını kaldırmış ve şu açıklamayı koymuş:

"Radikal ve Cumhuriyet gazetelerinde, 21 Nisan 2011'de hakim karşısına çıkacağım dava ile ilgili birer tane haber çıktığını gördüm.

Türk Ceza Kanunu'nda "adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs" başlıklı bir madde var: 288. madde. Bu maddeye göre henüz sonuçlanmamış davam hakkında yorum yapmam suç olarak değerlendirileceği için, avukatımın da önerisiyle, hiçbir yerde hiçbir şekilde yorum yapmamaya özen göstermek zorundayım. Dolayısıyla söyleyebileceğim bir şey yok.

Bu süreçte bana destek veren herkese çok teşekkür ederim."

Hani başbakan ve hükümet zaman zaman "tarihe geçtiklerini" ve/veya "tarihe geçecek icraatler yaptıklarını" söylüyorlar ya, eğer Barış'a ceza verirlerse, işte o zaman hem "ileri demokrasi" konusunda dünyaya örnek oldukları için, hem de bir blog sayfasına ceza verdikleri için tarihe geçerler. Ha bu arada böyle bir dava açtıkları için zaten "tarihe geçtiler"!!!

Patatesle Beslenen Pil

Bugün internette gezinirken ilginç bir haber dikkatimi çekti, paylaşmak istedim. Aslında mezun olduğum alanla ilgili olduğu için ilgim biraz daha arttı. Neyse...

Konu şu: Kudüs'teki İbrani (Hebrew) Üniversitesi'nde patatesle beslenen pil yapılmış. "Journal of Renewable and Sustainable Energy'de (Yenilenebilir ve Sürdürülebilir Enerji Dergisi) yayınlanan araştırma sonuçlarına göre, bu pile çinko ve bakırdan yapılmış elektrotlar ve bir parça patates yeterli oluyor, tüberkülün önceden kaynatılıp kullanılması, kaynatılmamış bir parçaya oranla elektrik gücünü on ile çarpıyor.

Patatesin ürettiği enerjinin ücreti, D tipi 1,5 voltluk bir pilin beşte biri, ve genellikle gelişmekte olan veya az gelişmis ülkelerde kullanılan gaz lâmbasından altı defa daha ekonomik.

D tipi pil

Bilim adamları bu teknolojiyi lisans satın almadan kullanılmak üzere fakir ülkelere vermeye karar verdiler.

Bu teknoloji çok enteresan olup dünya nüfusunun büyük bir bölümüne elektrik kullanımında yardımcı olacaksa da bilgisayarlarımızın bataryalarında sebze kullanabilmemiz için daha epey ilerleme kaydetmek gerekiyor."

En pahalı internet nerede?

TEPAV, OECD ülkelerindeki internet erişim ücretlerini derleyip bir rapor halinde yayımladı. Kriter elbette veri hızı bazındaki ücretler.

Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı (TEPAV), OECD Genişbant İstatistikleri’ne göre 2.39 dolarlık en düşük ve 76.11 dolarlık en yüksek megabit/saniye’lik fiyatlarıyla, Türkiye’nin internetin en pahalı olduğu ülkelerden biri olduğunu açıkladı.

TEPAV Araştırmacıları Ü. Barış Urhan ve İrem Kızılca tarafından yazılan “Türkiye’de Kişilerin İnternet Kullanımları Ne Şekilde Değişiyor? İnternet Kullanıcıları Üzerine Bir Değerlendirme” başlıklı rapor yayımlandı.

Raporda 2009 yılı verilerine göre Türkiye’de nüfusun yüzde 62’sinin hayatlarında hiç internet kullanmadığının belirlendiği ifade edildi. Bu oran Avrupa Birliği 27 (AB27) ülkeleri ile kıyaslandığında, Romanya ve Türkiye’nin başı çektiği görüldü. Hiç internete girmemiş nüfusun büyüklüğüne karşılık, son dört yıl içerisinde evden internete erişim sahipliği açısından ise iyileşme oldu. 2007 yılında hanelerin yüzde 80′i evden internete erişemezken, bu oran 2010 yılında yüzde 57’lere kadar düştü.

Evden internet erişimine sahip olmayan hanelerin nedenlerine bakıldığında ise internet bağlantı ücretlerinin yüksekliğinden şikâyet edenlerin oranının 2007 – 2010 döneminde yüzde 50’den fazla arttığı görüldü. Yine bir diğer önemli neden bilgisayar vb. cihazların fiyatlarının yüksekliği olarak ortaya çıktı.

EN YÜKSEK ÜCRET TÜRKİYE’DE

OECD Genişbant İstatistikleri’ne göre 2.39 dolarlık en düşük ve 76.11 dolarlık en yüksek Megabit/saniye’lik fiyatlarıyla Türkiye internetin OECD ölçeğinde en pahalı olduğu ülkelerden biri oldu.

İnternet bağlantı ücretlerine daha yakından bakıldığında farklı bağlantı hızlarına göre Türkiye’nin yine OECD ülkelerinin birçoğundan daha pahalı bir servise sahip olduğunu görüldü. Özellikle yüksek hızlarda ortalama bağlantı maliyeti 621 doları bulan Türkiye’nin, en yakın takipçisi Lüksemburg’da ise benzer bir bağlantının ortalama fiyatı sadece 112 dolar civarında.

İnterneti kullanan bireylerin kullanım amaçları AB-27 ülkeleri ile kıyaslandığında ortaya ilginç sonuçlar çıktı:

2008 – 2010 döneminde Türkiye’deki internet kullanıcılarının interneti kullanım amaçlarında ilk 3 sırayı “e-posta göndermek ve almak, sohbet odalarına girmek ve internetten gazete dergi okumak” aldı. Bu durum AB-27’de “e-posta göndermek ve almak, mal ve hizmetler hakkında bilgi almak ve sağlıkla ilgili bilgi aramak” olarak belirlendi. (Ntv)

Kaynak